ارسال شده در: سه شنبه، 15 آبان ماه ، 1386 02:16:21 موضوع مطلب:
[quote="ghoghnus"]جنابalireza11000 سخت نمی گیرم، خوب به نظر خود شما چطور میشه توبه ای که می کنیم توبه نصوح باشه؟؟؟[/quote]
منظورم راحت بودن توبه نبود!
در مورد تشخیص درستی از نادرستی عرض کردم که ...
توبه نصوح بنظر من نیاز به مطالعه داره و اینطوری نیست که بیایم بگیم خدایا تموم شد.گذشتمو جبران میکنم و دیگه تکرار نمیکنم و ...
مهم در نگهداری حال توبه و پاکی بعد از اونه!
من خودم به شخصه عرض میکنم واقعاعمده مشکل بعد از توبه ایجاد میشه .
مثال میزنم که منظورمو بهتر برسونم.
شما از نهالی در منزلتان نگهداری میکنید.
این نهال نیاز به نگهداری دارد.
بادی شدید میوزد.
ریشه آنرا جابجا میکند.
نهال رو به خشکی میگذارد.
شما تصمیم میگیرید به آن کمک کنید.
چه میکنید؟
ریشه را محکم میکنید!
تمام؟
کار دیگه ای لازم نیست؟
نمیخواید درخت رو که در واقع نهال هست در مقابل بادهای شدید ایمن کنید؟
نیاز نداره؟
اون نهال رو روح انسان گناهکاری در نظر بگیرید که میخواد خودشو درست کنه!
اون باد رو هوا وهوسهایی بگیرید که روح شما رو از حالت مطلوب خارج میکنه!
محکم کردن ریشه درخت رو به منزله توبه بگیرید.
نگهداری بعد از محکم کردن ریشه را مساله اصلی پس از توبه نگاه کنید.
من فکر میکنم باید دنبال راهکاری باشیم که بعد از توبه ثابت قدم بمونیم.چیزی که باید زیر بنایی روش کار بشه.
خیلی حرف زذم شرمنده _________________ کمکمون کن ای خدا....
ارسال شده در: سه شنبه، 22 آبان ماه ، 1386 15:29:58 موضوع مطلب:
بسياري از انسانها، بر اثر ارتكاب گناه يا جرمي، به نفس خويش تلقين مينمايند كه خداوند با ديدهي غضب آلود به آنها نگاه ميكند و هيچ اعتباري در درگاه او ندارند و با نا اميدي و يأس كامل و اضطراب، نه تنها كار خيري انجام نميدهند، بلكه به گناه و جرم خود ادامه ميدهند؛ اما بايد گفت كه اين حالت يأس از رحمت حق نيز خود گناهي جداگانه به حساب ميآيد؛ چون او ميتواند و قادر است با قدرت و نيروي جواني تصميم بگيرد كه بر تمام اعمال و كارهاي گذشتهي خويش پوشش گذارد و به درگاه خدا روي آورد؛ يعني با همان قدرتي كه مرتكب جرم و گناه ميشد، مرتكب عمل خير گردد و بهترين عمل خير براي او رويآوردن به درگاه الهي است. هرچند كه اعمال زشت آدمي و رفتار ضد اخلاقي و انساني، معصيتي بزرگ به شمار ميآيد، ولي نااميدي از بخشش و عفو و رحمت الهي، گناهي بسيار بزرگتر از گناهي است كه انجام داده است؛ چون هيچ كس جز كفار از رحمت الهي مأيوس و نا اميد نيستند.
پس اميد به رحمت الهي، خود بزرگترين توفيق الهي است؛ البته اميدي كه همراه با عمل باشد و همين اميدواري به رحمت حق، بزرگترين انگيزه براي بازگشت به سوي خداست و نوعي توجه و عنايت الهي به اوست؛ چون
توبه بذر حسنه است و حسنه نيازمند به نيرو است و نيروي انجام حسنه از خداست. اوست كه توفيق ميدهد؛ يعني اسباب فراهم مينمايد تا بنده موفق به توبه شود، و بتواند از لجنزار گناه بيرون آيد و به سوي پروردگارش برگردد. [1]
اما اينكه چگونه بفهمد توبهي او پذيرفته شده يا نه، بايد به اين نكتهي مهم توجه داشته باشد كه خداوند رحمان، تنها هنگامي توبهي گنهكار را ميپذيرد كه معصيت او ناشي از استكبار و يا نوعي تمسخر نسبت به خدا نباشد؛ [2] يعني با عناد و لجاجت گناه نكرده باشد؛ بلكه از روي جهالت و ناداني مرتكب معصيت شده باشد و هنگامي كه توبه ميكند، بدين صورت نباشد كه بلا فاصله مرتكب گناه گردد.
يك جوان مسلمان بايد بداند كه توبه از مختصات دين اسلام است؛ چون در شريعت مسيح و يهود، اگر چه بحث توبه آمده، اما حقيقت توبه كه در دين اسلام آمده، با آنچه در ساير اديان الهي آمده، متفاوت است.
و نيز بايد بداند كه اگر توبه صرفاً در حد گفتار و زبان خلاصه نشود و با عمل همراه باشد، قطعاً پذيرفته است. و همچنين به اين نكته بايد علم داشته باشد كه خداوند توبهي جوان گنهكار را بسيار آسانتر از گناه فرد سالخورده پذيرا است؛ چون او جوان توبه كننده را بسيار دوست دارد. و به همين جهت توبهي جوان را بهتر و آسانتر ميپذيرد.
و ديگر اينكه، بايد بداند توبهي حقيقي در نفس و قلب آدميان اثر اصلاحي دارد و جان آدميان را ميسازد و او را در مسير سعادت دنيا و آخرت قرار ميدهد؛ زيرا توبه در واقع از بين بردن پليديها است.
سيوطي در تفسير الدر المنثور از پيامبر اسلام(ص) روايت ميكند كه فرمود:
خداي ـ عزّوجلّ ـ توبهي بندهاش را ميپذيرد و يا گناهانش را ميآمرزد، مادامي كه پرده را نينداخته باشند. شخصي پرسيد: انداختن پرده يعني چه؟ فرمود: بيرون شدن جان در حال شرك.
از امام باقر(ع) در همان تفسير روايت شده كه فرمودند:
گناهان مؤمن اگر موفق به توبه شود، آمرزيده ميشود؛ پس بر مؤمن است كه مراقب خود باشد كه بعد از توبه و آمرزش، خود را به هيچ گناهي آلوده نسازد. [3]
به نظر ميرسد كه يك جوان همانگونه كه با اراده و اختيارش به سمت معصيت و گناه روي ميآورد، با همان نيرو و اراده ميتواند عزم خود را جزم نموده و به سمت پليديها نرود و يا اگر نا آگاهانه به آن سوي كشيده شد، باز گردد؛ يعني به همان راحتي كه مرتكب معصيت شده، به همان آساني و حتي راحتتر از آن، عمل خير و نيك انجام دهد؛ اما آن چه جوان را به اين كار سوق نميدهد، عدم توجه است؛ چون آن قدر احساسات و شور و هيجانات جواني، او را محاصره كرده است كه اجازهي هرگونه تفكر و تأمّل را از او سلب نموده است. پس هرگاه توجه و تنبّه باشد، توبه به دنبال آن خواهد آمد و چون تأمّل نيست توبه كمتر است.
7 مهر ماه ، 1387
تعداد ارسالها: 1
محل سكونت: تهران
ارسال شده در: سه شنبه، 9 مهر ماه ، 1387 17:23:37 موضوع مطلب:
با سلام به همه همسایتیا؛
ببینید رفقا جدل شما سر یک جمله از بیرون (باید ببخشیدا ولی) مزحکه.این که تعدادی جوان بیان هاین همه وقت بزارن و به این فکر کنن که آیا توبه فقط لفظ اون جملست یا این که نه!به نظر کمی وقت تلف کردن ناخواستست.این که چه کسی کی توبه کرده رو خدا میدونه و این که چه کسی می تونه توبه کنه رو همخدا مشخص می کنه. به نظر من ما باید بگردیم و با هم سر هم بریزیم عقلامونو که جیکار کنیم که حداقل لفظ وبه رو فراموش نکنیم و بعد چه کار بکنیم تا بتونیم به حرفمون وفا کنیم . آقا مجتبی تهرانی (یکی از معروف ترین معلمین اخلاق که در تهران زندگی می کنه چند شب پیش می گفت که برای چیش گیری از بلا باید که دعا کرد و با دعا بلا از انسان دور میشود. ولی مشکل میدونید کجاست. حتی خیلی از ما با این که قباحت گناه رو می دونیم و اون رو می شناسیم باز اون رو مرتکب میشیم. یعنی باز هم پس از مدتی که از توبمون می گذره مرتکب اون گناه میشیم. گفته شده که وقتی توبه قبول میشه تمام گناهانی که انسان در گذشته مرتکب شده پاک میشن ولی آمده که خیلی ها قدر نمیدونن و باز هم مرتکب گناه میشن. همون جوری که توی قرآن اومده که بعضی ها چند بار ایمان میارن و دوباره کافر میشن بیاید یه راهی پیدا کنیم که ما از این دست نباشیم. امیدوارم از جسارتم کسی ناراحت نشده باشه.
ارسال شده در: سه شنبه، 9 مهر ماه ، 1387 19:48:53 موضوع مطلب:
bahram1988 مي نويسد:
ولی مشکل میدونید کجاست. حتی خیلی از ما با این که قباحت گناه رو می دونیم و اون رو می شناسیم باز اون رو مرتکب میشیم. یعنی باز هم پس از مدتی که از توبمون می گذره مرتکب اون گناه میشیم. گفته شده که وقتی توبه قبول میشه تمام گناهانی که انسان در گذشته مرتکب شده پاک میشن ولی آمده که خیلی ها قدر نمیدونن و باز هم مرتکب گناه میشن. همون جوری که توی قرآن اومده که بعضی ها چند بار ایمان میارن و دوباره کافر میشن بیاید یه راهی پیدا کنیم که ما از این دست نباشیم. امیدوارم از جسارتم کسی ناراحت نشده باشه.
ارسال شده در: دوشنبه، 13 آبان ماه ، 1387 13:09:14 موضوع مطلب:
آن چيزي كه ركن و اساس توبه را تشكيل ميدهد ، ندامت و پشيماني از كار بد و تصميم به ترك گناه است ، چيزي كه هست ، ندامت و پشيماني از گناه و تصميم به ترك گناه دو نوع است : يك نوع پشيمانيها و تصميمهاي كاذب است كه هر آدم خطا كاري هنگامي كه با كيفر و چوب قانون مواجه ميگردد پشيمان ميشود و آرزو ميكند كه اي كاش آن عمل زشت را نكرده بود تا حالا
اين كيفر را نميچشيد . هر كسي كه كيفر را جلو چشم خود ببيند در آن حال كه كيفر را ميبيند نميتواند تصميم به گناه بگيرد . خود همان شخص گناهكار در حين ارتكاب گناه اگر چشمش به كيفر ميافتاد و آن را حاضر و آماده ميديد، از همان اول مرتكب گناه نميشد . ديدن كيفر در جلو چشم و آنگاه ترك گناه چيزي شبيه به اجبار و اضطرار و به منزله امري خارج از حد اختيار است . ترك گناه آنوقت توبه و تصميم و اختيار محسوب ميگردد كه آدمي خود گناه را نقل و حاضر ببيند و كيفر گناه را نسيه و غايب بداند و آنگاه به ملاحظه كيفر آينده و يا به خاطر اجر و ثواب آينده و يا به ملاحظه احساس زشتي و پليدي كه در خود گناه ميكند از ارتكاب آن گناه منصرف گردد .
توبه حقيقي يعني انصراف جدي و بازگشت واقعي از گناه به سوي صلاح و ارشاد ، و بديهي است كه اگر انصراف ، جدي و واقعي باشد و معلول مشاهده كيفر نقد و حاضر نباشد البته خداوند متعال به رحمت واسعه خود آن را ميپذيرد .
ارسال شده در: دوشنبه، 13 آبان ماه ، 1387 13:12:10 موضوع مطلب:
توبه در دو موقف و دو موطن پذيرفته نميشود : يكي در همين دنيا آنگاه كه كيفر رسيده باشد ، و در حقيقت حالتي كه انسان در اين وقت به خود ميگيرد صورت توبه دارد ولي حقيقت توبه ندارد . در سوره مباركه مؤمن آيه 85 درباره بعضي ازاقوام گذشته كه دچارعقوبت الهي شدند ميفرمايد:
"" همينكه عقوبت سخت ما را ديدند اظهار داشتند كه به خداي يگانه ايمان آورده ايم و تمام آن چيزهايي را كه شريك خداوند ساخته بوديم به دور ريختيم . ولي اينچنين توبه و ايماني كه بعد از مشاهده عقوبت سخت پيدا شود هرگز به حال آنها سود نخواهد بخشيد . اين سنتي است از خداوند كه هميشه بوده است و كافران در اين موطن و موقف زيان كردهاند "" .
