نظم پدر در همهي كارهاي ايشان، از لباس پوشيدن و مطالعه و تدريس و مراودات اجتماعي تا آداب غذا خوردن، كاملاً مشهود بود. مثلاً سر سفره مينشستند از همان ابتدا ميزان ناني را كه بايد ميخوردند، مشخص ميكردند و ديگر تا انتهاي غذا، حتي يك لقمه بيشتر از آن نميخوردند.
اين عادت هنوز براي بعضي از ما باقي مانده است. ديگر اينكه ميدانستند ما حدود 5 بعد از ظهر از مدرسه برميگرديم و هر كاري هم داشتند از اتاقشان بيرون ميآمدند و هر قدر زمان كوتاه هم كه شده از حال و روز و وضعيت درس و مدرسهمان ميپرسيدند و حواسشان به همهي نكات بود.
سعيده مطهري، مجله ي شاهد ياران صفحه ي 58 فروردين و ارديبهشت 1385
