چند سؤال فلسفی

modir

سلام دوستان عزیز
یکی از کاربران محترم سایت، چند سؤال فلسفی مطرح کرده اند که برای بحث و نقد در این بخش قرار داده می شود:
1-با توجه به اینکه ملاک احتیاج معلول به علت هستی بخش ضعف و فقر مرتبه وجودی است آیا درکل در مورد ملاک احتیاج معلول به علت تامه که مشتمل بر علل هستی بخش نیز هستندچه می توان گفت؟
2-چرا مفاهیم فلسفی و معقولات ثانیه فلسفی دارای جنس و فصل نیستند؟
3-آیا همانگونه که علت هستی بخش موجودات مادی به مادیات علم حضوری دارد آیا موجودات مادی نیز به علل هستی بخش خود علم حضوری دارند؟
4-با توجه به اینکه روشن ترین خاصیت همه اجسام امتداد(طول-عرض-ارتفاع) است و از این امتداد حجم اجسام بدست می آید و وقتی حجم اجسام را با حجم کل جهان مقایسه می کنیم مکان اجسام از آن انتزاع می شود. این یعنی اینکه هر جسمی مکاندار است. حال با مبنا قرار دادن این مطالب چگونه می توان ثابت کرد که هر موجود جسمانی و مادی زمانمند است و دارای بعد زمانی است؟

golgolnya

با عرض سلام (golgolnya)
در مورد سوال اینکه آیا موجودات مادی به علت هستی بخش علم حضوری دارند ؟
بله همانطور که خداوند به همه علم حضوری دارند ما نیز به وجود خداوند علم حضوری داریم یعنی بدون واسطه مفاهیم و صور ذهنی به خداوند علم داریم.
کسی به حضور معصوم رسید و گفت خداوند را به من نشان بده معصوم (ع) در جواب گفت: آیا تا به حال سوار کشتی شده ای گفت آری، دوباره سوال کرد آیا تا به حال در دریا گرفتار طوفان شده ای گفت آری، معصوم گفت در آن حالت آیا متوجه یک قدرت محافظ نشدی گفت چرا متوجه شده ام معصوم گفت همان خدا بوده است.
با توجه به این مطلب می توان در یافت که ما به خداوند علم حضوری داریم. اما توصیف خداوند علم حصولی میباشد.

relativity

با سلام و تشکر از پاسخ شما

البته منظور بنده از این سوال فقط در مورد انسان نبوده بلکه به طور کلی در مورد تمام موجودات مادی است. یعنی موجوداتی که دارای امتدادهای مکانی و زمانی اند. و در مثال شما در مورد انسان باید عرض کنم که : دلیل علم حضوری انسان به خدای متعال به خاطر مجرد بودن روح انسانی است. که در فلسفه نیز ثابت شده که هر موجود مجردی دارای علم حضوری است. اما سوال اساسی بنده در مورد علم حضوری مادیات به علل هستی بخش و خدای متعال است. که البته سوال پیچیده ای است. و نیازمند کاوشهای عمیق فلسفی است.

با سپاس فراوان

makhmakhy

سلام
زمانی را فرض کنید که در حال عمل جراحی هستید" بدون بی هوشی". و درد زیادی را تحمل می کنید. در همین حین برادر یا خواهر شما که بیست سال پیش گم شده بود سر میرسد و شما محو تماشای او می شوید. در این حالت به طور قطع درد خود را فراموش خواهید کرد.
بله ، علت برای معلول همواره و به صورت حضوری قابل درک است ( درست مانند درد) اما غفلت سبب می شود که نتواند در محضر علت بودن را احساس کند( مانند زمانی که گم شده پیدا می شود).

relativity

ضمن تشکر از پاسخ دوستان

باید عرض کنم که: آنچه دوستمون فرمودند باز هم مربوط به انسان می شود. اصلا" سوال بنده در مورد انسان نیست. چون انسان موجودی است دارای روح مجرد که به خاطر مجرد بودن روحش می تواند علم حضوری داشته باشد. که چنانچه قبلا" هم اشاره شد در فلسفه این مطلب اثبات شده که هر موجود مجردی که (عرض نباشد و جوهر باشد)می تواند مرتبه ای از علم حضوری را نسبت به علت هستی بخش و خدای متعال داشته باشد. در مثال دوستمون اولا" درد مربوط به عرضی از اعراض انسان و حالتی از حالات انسان است. و ثانیا" در این حالت درد که انسان را احساس نمی کند بلکه انسان به عنوان جوهر درد خود را که عرض و حالت اوست احساس می کند. بنا بر این در این مورد خاص علت معلول را ادراک میکند.....
خلاصه اینکه سوال بنده در مورد علم حضوری موجودات مادی به علل هستی بخش است و نه انسان که دارای روح مجرد و غیر مادی است. البته آیاتی از قران به علم و ادراک تمام اشیاء که شامل مادیات هم می شوداشاره دارد. اما هدف این است که این مساله به لحاظ فلسفی و عقلی نیز بررسی شود. که بنا به سخنان بزرگان یک مساله عمیقی است. که بایستی برای پاسخ به آن اطلاعات عمیقی در فلسفه داشت.

موفق باشید