ارسال شده در: يكشنبه، 13 دي ماه ، 1388 12:09:44 موضوع مطلب: امام حسين عليه السلام ، مصداق نفس
عجيب است ، از آياتي كه راجع به مقام انسان در قرآن آمده است ، كه انسان چه حدي دارد . . . [ امام فرمود ] كه [سوره والفجر] سوره جد ما امام حسين است . ... گفتند چگونه اين سوره سوره جد شما حسين بن علي است ؟ فرمود آن آيه آخرش را ببينيد ، يعني مصداق اين آيه امام حسين بود . خدا به زبان تكوين و به زباني كه مصداق ظاهر واضح اين آيه او بود [اين سخن را فرمود ،] امام حسين در كربلا به اين نداي الهي پاسخ ميگفت ، يعني از در و ديوار صداي حقيقت بلند بود : اي حسين ، اي داراي اين آرامش و طمانينه الهي ، چون به مقام طمانينه الهي رسيدهاي ديگر هيچ چيزي تو را تكان نميدهد، هيچ ناراحتي و سختي و مصيبتي، تويي آن كسي كه به آن مقام رسيدهاي كه خدا به تو ميگويد: ما تو را پسنديدهايم و تو ما را . تو اكنون در گروه بندگان خاص من وارد شو. حال ، حسين ميخواهد به گروه كدام بندگان وارد شود ؟ معلوم است ، در گروه افراد مثل پيامبر و علي و فاطمه ، و الا در گروه بندگان بود و با يك گروه از بندگان در حال جنگ بود. اما بندگان من ، آنهايي كه ديگر بنده هيچ چيزي نيستند . « و ادخلي جنتي » . اينجا كه در اين آيه ميفرمايد : " « راضيه مرضيه »" اين سخن خداست در اين آيه ، سخن خود اباعبدالله عين همين سخن است . آخرين سخن اباعبدالله كه از وجود مقدسش شنيدند ، يعني مقارن با آخرين مقاومتش ، مقارن با آن لحظهاي كه ديگر مقاومتش پايان پذيرفته بود ، يعني لحظه سقوط از مركب ، مقارن با اينكه از مركب به روي زمين ميافتد ، اين است ، اين آهنگ از زبان مباركش شنيده ميشود كه فرمود: « رضي بقضائك و تسليما لامرك لامعبود سواك يا غياث المستغيثين ».
و لا حول و لا قوه الا بالله العلي العظيم
ارسال شده در: پنجشنبه، 17 دي ماه ، 1388 11:45:31 موضوع مطلب:
انسان به طور فطرى از نيكى خشنود و از ديدار نيكوكاران خرسندتر مى شود.
رهبران معصوم عليهم السلام تنها كسانى هستند كه جز نيكى و زيبايى از ايشان ، چيزى به انجام نرسيده است ؛ از اينرو مطالعه و تحقيق در رفتار و كردار ايشان دلنواز مى باشد.
قرآن كريم و معصومان عليهم السلام ما را بارها به نيكى ها و تبليغ و فتح جانها با غير زبان دعوت نموده اند؛ پس چه زيباست كه به رفتار و عملكرد رهبران معصوم عليهم السلام به عنوان الگو براى خود و طريقى والا جهت دعوت غير، پرداخته شود.
ما معتقديم كه عمل و تقرير معصوم عليه السلام چون سخنش حجت الهى بر بندگان است ؛ پس همانطور كه به جمع آورى و تبويب سخنان ايشان اهتمام مى ورزيم ، ضرورى است عملكرد و تقرير ايشان را در صحنه هاى مختلف زندگى ، تنظيم و وارد صحنه استدلال هاى مختلف علمى كنيم
بدرستیکه حسین چراغ هدایت وکشتی نجات است .
امیدوارم خداوند درک واقعی از کاری که امام حسین در کربلا کرد بههمه ما عنایت کند