ارسال شده در: يكشنبه، 16 اسفند ماه ، 1388 21:21:14 موضوع مطلب: اگر من یک کاروانی بودم
«از كدام منظر باید به كاروان حسینی نگاه كرد؟ ما میشنویم كه امام حسین(صلواتاللهعلیه) در سال61 هجری رفتار عجیبی نشان دادند و به شهادت رسیدند؛ اولین چیزی كه باید برای ما جلب توجه كند این است كه:
عاشورا برای ما عظیم جلوه كند، در نظر ما بزرگ و حجیم جلوه كند، كلّ پهنه شرق و غرب را و كلّ آسمان و زمین را پر كند. از لحاظ شدّت حادثه، بزرگترین حادثه بدانیم؛ از لحاظ دردناكی دردناكترین حادثه بدانیم؛ از لحاظ مظلومیّت كاروانیان حسینی و از لحاظ نامردی دشمنان، بسیار عظیم بدانیم.
خلاصه اینكه عاشورا را عظیم بشماریم. از درون این موضوع به این سمت كه گفته میشود فكر را روانه كنید:
در كاروان حسینی چه تعلیم و تربیتی جاری بود كه محصولش عاشورا بود؟ اگر میخواهید كاروان حسینی را درست بفهمید، این عناوین برایتان جلب توجه كند.
وقتی میگوییم عاشورا، وقتی میگوییم كربلا، فوری این سؤالات پیش میآید: چرا عاشورا پیش آمد؟ چرا كربلا پیش آمد؟ چطور به عاشورا و كربلا نگاه كنیم؟ قبل از اینكه بخواهیم جواب دهیم، این جواب باید یكسری مشخصات داشته باشد. اگر ما عاشورا را به وقایع پنجاه، شصت سال صدر اسلام محدود كنیم، یعنی عاشورا برای قبل از اسلام جایگاه ندارد، عاشورا برای بعد از عاشورا هم جایگاه ندارد. ما میگوییم در آن پنجاه شصت سال صدر اسلام از اسلام جز پوستهای باقی نمانده بود، میگوییم خب الان كه اینگونه نیست، پس الان عاشورا جایگاه ندارد؛ اینكه در این زمان باید عاشورایی رفتار كرد و باید كربلایی رفتار كرد، جایگاه ندارد. پس به صورتی به عاشورا نگاه كنیم كه همهزمانی باشد، به صورتی به كربلا نگاه كنیم كه همهمكانی باشد، برای همه زمانها و برای همه مكانها قابل كاربرد باشد.. انبیاء و رسل(ع) از سرزمینهای دور و نزدیك به كربلا میآمدند و زیارت میكردند و بهره میگرفتند. اگر عاشورا مربوط به یك ماجرای خاص باشد، قابل استفاده برای گذشتگان و آیندگان نخواهد بود. به عاشورا باید به صورتی نگاه كنیم كه در زمان و در مكان ما بسیار پركاربرد باشد. در آن صورت كدام قسمت از ماجرای امام حسین(صلواتاللهعلیه) میتواند پررنگ باشد؟
اگر ما از منظر اخلاق به عاشورا نگاه كنیم، خوب است و در تمام زمانها كاربرد دارد، اما نگاه اخلاقی به عاشورا یك نگاه جامع نیست؛ یك نگاه هدفمند نیست، یك نگاه روشمند است؛ این را عنایت داشته باشید: عاشورا به ما میآموزد كه اخلاقی باشیم و اینكه چه اخلاقیاتی داشته باشیم، اما اینكه چه بشود؟ و تا كجا؟ جواب درونش نیست. پس نگاه اخلاقی به عاشورا نگاهی هدفمند نمیتواند باشد، نگاهی روشمند است آنهم از برخی ابعاد، نه اینكه همهبُعدی باشد. نگاهی حماسی به عاشورا نگاهی روشمند است، اما نگاهی هدفمند نیست، هدف آن مشخص نیست. نگاه تاریخی به عاشورا نیز نگاهی هدفمند نیست.
پس كدام نگاه نسبت به عاشورا از جنبه روشمند بودن و هدفمند بودن نگاهی جامع و همهبُعدی است؟ كدام نوع نگاه نسبت به عاشورا، در تمام زمانها كاربردی همهجانبه دارد، حتی در زمان ما؟ كدام نوع نگاه نسبت به عاشورا در تمام مكانها جایگاه دارد حتی در سرزمین ما؟ نگاهی به عاشورا نداشته باشیم كه صرفاً در عراق كاربرد داشته باشد یا صرفاً در جنگ با عراق كاربرد داشته باشد و نه در تمام زمانها و مكانها. اینها برخی از مشخصات یك نگاه صحیح نسبت به عاشوراست. آیا تا به حال این سؤالات برایمان جلب توجه كرده بود؟
