ارسال شده در: سه شنبه، 17 فروردين ماه ، 1389 09:01:25 موضوع مطلب: چرا پاسور جایز نیست؟؟؟
سلام.
می خواستم نظر دوستان را در مورد جایز نبودن استفاده از پاسور حتی اگر از باب تفریح باشد بدانم!
مگر بازی شطرنج (از باب تفریح) مزیتی نسبت به بازی پاسور (از باب تفریح)دارد؟؟؟؟
ارسال شده در: شنبه، 21 فروردين ماه ، 1389 10:53:23 موضوع مطلب:
فرق شطرنج و پاسور، اینه که شطرنج به عنوان یک وسیله ورزشى، مشهور شده و حتى فدراسیون دارد؛ از این رو، از حالت انحصارى وسیله قمار خارج شده است؛ مگر این که به طور شرط بندى بازى شود که در این صورت، باز هم حرام است؛ اما پاسور، در عرف مردم، وسیله اى است که به طور معمول، قماربازان با آن بازى مى کنند؛ از این جهت؛ حرام است اگر چه شرط بندى هم نباشد و اگر شرط بندى شود، بر گناه آن افزوده مى شود.
براى حکم حرمت، حداقل دو عامل زیر دخالت دارد: 1. وسیله قمار بودن در عرف مردم. 2. شرط بندى و بدهکار شدن بازنده.
ارسال شده در: يكشنبه، 22 فروردين ماه ، 1389 09:45:13 موضوع مطلب:
با سلام خدمت جناب ققنوس .
اکنون در سراسر دنیا در بازی فوتبال هم شرط بندی کلانی می شود که بسیار هم متداول شده حال شما اگر فوتبال وسیله ی قمار و شرط بندی در عرف باشد آن را ترک می کنید؟
عموم مردم مختارند هرگونه که می خواهند رفتار کنند
نکته 2)در کشور خودمان پاسور بیشتر به عنوان وسیله ای سرگرم کننده شتاخته می شود نه وسیله ی قمار.یعنی در ایران پاسور وسیله ی قمار در عرف نیست....
3)این که هر چیز که وسیله ی قمار در عرف باشد حرام است که نشد پاسخ سوال من.لطفا این گونه جواب دهید که چرا یک بازی سرگرم کننده که در انتهای آن هیچ گونه آسیب مالی -جسمی-روحی-... به افراد وارد نمی شود حرام اعلام شده؟؟؟
ارسال شده در: دوشنبه، 23 فروردين ماه ، 1389 10:49:56 موضوع مطلب:
با عرض سلام خدمت دوست عزیز stvs_f خان
داداش! چه گیری دادید به پاسور ؟؟؟ اینهمه وسایل بازی تفریحی و فکری و هیجانی دیگه هست ، چرا این؟؟؟
ببین دوست عزیز در باب قمار چند نکته رو باید در نظر بگیریم اگه این مسائل در مورد تفریحاتی که می خوایم داشته باشیم صدق بکنه باید ازشون پرهیز داشته باشیم و الا می تونیم با خیال راحت مشغول اون تفریح بشیم و دیگران را به مبارزه هم بطلبیم
1. احکام الهى، مبتنى بر مصلحتها و مفسدهها است. گستره مصالح و مفاسد نیز، شامل ابعاد جسمى و روحى، فردى و اجتماعى و امور دنیوى و اخروى است.
2. احکام الهى براى پاسخ گویى به نیازهاى بشر (ثابت و متغیر) است. براى نیازهاى ثابت، احکام ثابت و براى نیازهاى متغیر، احکام متغیر وضع مىشود.
3. احکام الهى، تابع موضوعات است و هر موضوعى، حکم خاص خود را دارد. از این رو ثبات و تغییر احکام، پیوند وسیعى با ثبات و تغییر موضوع دارد. بنابراین ثبات احکام دینى، به لحاظ استوارى موضوعشان است و اگر موضوع عوض شود، دیگر ثبات حکم معنا ندارد. به عنوان مثال خوردن انگور حلال است؛ اما اگر همان انگور تبدیل به شراب شود، خوردن آن نیز حرام خواهد شد.
4. تغییر موضوع انواع مختلفى دارد: یکى از انواع آن استحاله شىء (تغییر ماهوى) است؛ مانند آنچه در مثال بالا آمد. گونه دیگر آن، تغییر عنوان منطبق بر موضوع است. به عنوان مثال هر شىء نجسى که داراى منفعت حلال نباشد، از نظر شرعى قابل مبادله اقتصادى نیست. از این رو در گذشته فروش خون حرام بود؛ زیرا فاقد منفعت حلال بود. اما امروزه که با تزریق خون، مىتوان جان بیمارانى را از خطر مرگ رهانید، داراى منفعت حلال است. بنابراین با آنکه تغییرى در ماهیت خون پدید نیامده، عنوان منطبق بر آن تغییر کرده؛ یعنى، خون مصداق امورى واقع شده است که منفعت حلال دارند و لاجرم قابل مبادله اقتصادى است.
5. بازى با آلات قمار، در اسلام حرام است و حکم به حرمت بازى با پاسور، از باب آن است که به عنوان یکى از ابزارهاى قمار شناخته مىشود؛ هر چند که با آن شرطبندى نکنند. بنابراین تا زمانى که به این عنوان شناخته مىشود، حکم آن حرمت خواهد بود. البته اگر مرجع تقلید در صدق عنوان آلت قمار بودن پاسور تردید کند، فتوا به حرمت نمىدهد.
در مقابل گفته شده است که شطرنج امروزه در سطح جهان، آلت قمار به حساب نمىآید؛ بلکه آن را نوعى وسیله بازى فکرى مىشناسند. بر این اساس شطرنج از نظر موضوع حکم شرعى، تغییر یافته است؛ یعنى، از آلت قمار بودن خارج شده و به تبع آن، حکمش نیز دگرگون شده است.
