یک سوال

27900

سلام
پروردگار متعال در آیهء 178 سوره آل عمران میفرماید:«آنان که کافر شدند،گمان نکنند که مهلت ما به آن ها خیر آنهاست،همانا مهلتشان دادیم تا گناه را زیاد کنند و برای آنها عذابی دردناک است»
چیزی که مشخصه اینه که منظور از کافران فقط اونائی نیستند که میگن ما خدا رو قبول نداریم؛چرا که حضرت مولا(علیه السلام) در حکمت 260 میفرماید:«بسا احسان پیاپی خدا،گنهکار را گرفتار کند و پرده پوشی خدا او را مغرور سازد،و با ستایش مردم فریب خورد،و خدا هیچ کس را همانند مهلت دادن،مورد آزمایش قرار نداد»
سوالی که دارم اینه:چه کسانی هستند اونهائی که خدا میخواد گناهان زیادی بکنند و در نتیجه عذابشون شدیتر بشه؟یا بهتره اینطوری مطرح کنیم:چرا خدا میخواد بعضی از بنده هاش عذابشون بیشتر بشه؟

27900

عجب
کسی پیدا نشد که به سوال ما جواب بده؟

modir

با تشکر از شما دوست عزیز
پاسخ سؤال شما در چند کتاب شهید مطهری(ره) از جمله: آشنایی با قرآن ج3، انسان و سرنوشت، حماسه حسینی ج1، عدل الهی، علل گرایش به مادیگری، نبوت و ... آمده است.
توصیه می کنم حتماً مطالعه فرمایید ولی اشاره کوتاهی به جواب دارم که: وقتی خداوند خواست که موجودی بالاتر از ملائکه خلق کند، انسان را آفرید و به او عقل و اختیار داد. لازمۀ این اختیار آن است که انسان بتواند آزادانه ثواب یا گناه را انتخاب کند و چون این اختیار را از خدا دریافت کرده است، کارهایی که انجام بدهد هم به او نسبت داده می شود هم به خدا؛ مانند این آیه قرآن: «و ما رمیت إذ رمیت و لکن الله رمی»
مثل پدری که سوئیچ ماشینش را به پسرش بدهد تا با دوستانش به تفریح برود ولی پسر با بی احتیاطی تصادف کند و همه عمر فلج بماند، در اینجا هم گفته می شود که پسر تصادف کرد و هم میتوان گفت که پدر با دادن کلید، خواست که پسر تصادف کند. Rolling Eyes

بدیهی است که پدر واقعاً نخواسته که پسرش بدی ببیند ولی خواست او آزادانه رانندگی کند، خداوند هم از نظر تشریعی راضی به گناه بندگان نیست اما از نظر تکوینی خواسته که آنها آزاد باشند و با عقل خودشان تصمیم بگیرند...
دنباله مطلب را خودتان زحمت بکشید. Wink

موفق باشید

27900

با سلام
ممنون از جواب خیلی خوبتون.قبل از اینکه شما به سوال جواب بدین دیگه کم کم داشت باورم میشد که سوال من کاملا اشتباهه.چون قبل از اینکه اینجا مطرح کنم از خیلی ها پرسیده بودم اما هیچ کس جواب قانع کننده ای «مثل شما» بهم نمیداد.در طی این مدت هم خیلی به جوابتون فکر کردم و یه مطلبی هنوز هم منو میترسونه.از مثال خودتون استفاده میکنم اما اولش یه ذره یواشتر تصادف میشه و بچه دستش میشکنه.پدر کلی اخم میکنه و بعدها با کلی شرط و شروط دوباره ماشینو به پسر میده.پسر دوباره میره تصادف میکنه.باز دوباره شرط و شروط و اجازه و باز تصادف و ... تا اینکه در n امین تصادف که شدید بود پسر برای همیشه فلج میشه.

وقتی به این قضیه نگاه بکنیم نمیگیم پسر با بی احتیاطیش برای چندمین بار تصادف کرد و این اتفاق براش افتاد میگیم پدر یا بی خیالیش تاثیر گذار در این قضیه بود و تقریبا مسببش.
اما اگه دقیقتر به قضیه نگاه بکنیم میگیم پسر چه کارهایی کرده بود که نتیجه ش اینچنین رفتاری از طرف پدر بود.

سوالی که دارم اینه: اون افرادی که این اتفاق براشون میفته چه ویژگیهایی دارند؟
بازم ممنونم.یا علی

modir

باتشکر از شما دوست عزیز

بهتر است بجای آن که جوابی برای سؤال شما (که در حقیقت دنباله بحث قبل است) بنویسم درخواست کنم خودتان زحمت بکشید و بخشهای مطرح شده را مطالعه و خلاصه آن را اینجا درج فرمایید تا توسط دوستان به نقد کشده شود؛ Razz

آخر بسیاری از ما به مطالعه روی خوشی نشان نمی دهیم و همیشه از دانسته ها و اندوخته های ذهنی خود استفاده می کنیم و این بحثهای بی مطالعه اصلاً راه مناسبی برای پیشرفت نیست.
و در جواب سؤال شما: اون افرادی که این اتفاق براشون میفته چه ویژگیهایی دارند؟ فقط نکته ای عرض کنم که: همه ما انسانها چنین اتفاقاتی برایمان می افتد! یعنی لازم نیست حتماً دستمان بشکند یا سرمان به سنگ بخورد یا ... بلکه خدا می فرماید: نبلوکم بالشرّ و الخیر فتنة. یعنی با خوشی و ناخوشی شما انسانها را آزمایش می کنیم.
پس در هر شرایطی باید مراقب باشیم و خداوند هم بنا بر این گذاشته که اسباب مناسب را در اختیار انسان قرار دهد تا در مسیر دلخواهش پیشرفت کند.
بگذارید سخن را تمام کنیم و در پستهای بعدی سخنان شهید مطهری را توسط شما دوست گرامی شاهد باشیم.
ببخشید، موفق باشید

27900

به روی چشم.ممنونم
یا علی

27900

. . . ! ! !