سیره پیامبر اکرم (ص) در رسیدن به اهداف

muhamad

عالمی یزدی قصد مسافرت مشهد را کرد در بین راه که مصادف با شب عاشورا بود به دهی رسید خیلی دوست داشت که مراسم عزاداری امام حسین (ع) باشد و او در این مراسم شرکت کند . پرس و جو نمود گفتند در تکیه روسنا امشب مراسم است . وقتی مردم ده جمع شدند ملای روستا که سواد چندانی نداشت منبر رفت ، خادم تکیه رفت و دامنی از سنگ آورد وریخت در دامن ملای ده . عالم تعجب کرد که این دیگر برای چیست ؟ ملا مقداری روضه خواند اما هیچکس گریه نکرد .خادم چراغها را خاموش کرد و ملا سنگها را به سرو کله مردم زد و صدای شیون و گریه آنها بلند شد . بعد که کار تمام شد عالم به او گفت : این چه کاری بود که کردی ؟این جنایت است و دیه دارد . گفت : این مردم برای امام حسین جز این راه گریه نمی کنند به هر حال باید اشک مردم را جاری کرد .
نقل از کتاب ( سیری در سیره نبوی ص 150)